Reviews GelezenOnline

DEBUUTROMAN GAIL HONEYMAN: c3ff5a31-d372-4269-9cb3-ac5060706d40
OVER EENZAAM ZIJN

Eleanor Oliphant is completely fine is het debuutverhaal van Gail Honeyman. Je maakt kennis met Eleanors wereld. Zo slecht gaat het toch niet met haar? Het gaat toch prima… zoals altijd?

Eleanor Oliphant leidt een simpel leven: elke werkdag gaat ze naar haar werk, op woensdagavond belt ze met haar moeder, op vrijdag koopt ze haar gebruikelijke drank. Ze heeft niemand nodig, want zij is Eleanor Oliphant.

I simply didn’t know how to make things better. I could not solve the puzzle of me.

Toch gaat niet alles goed in Eleanors leven. Haar moeder heeft nooit iets goeds te zeggen en haar collega’s vinden haar maar apart. Wanneer haar computer kapot gaat, ontmoet ze eindelijk iemand die haar niet ziet zoals de rest van haar collega’s.

Samen met Raymond redt Eleanor het leven van Sammy. Een aardige man die, net als Raymond, verder kijkt dan de littekens op haar gezicht. Een nieuwe wereld opent zich en Eleanor begint langzaam op te bloeien.

“In the end, what matters is this: I survived.”

Ik denk dus ik ben

Ik kan het niet helpen, maar ik moet bij Eleanor elke keer denken aan een combinatie van Sheldon en Penny van de Big Bang Theory. Heel eerlijk gezegd: ze is niet een karakter om van te houden. Haar manier van denken is anders dan wat je normaal leest in een boek (wat is normaal?!) en toch hoop je dat ook zij gelukkig zal zijn.

Honeymans schrijfstijl

Honeyman beschrijft veelal de dagelijkse activiteiten in het leven van iemand die er alleen voor staat. Voor sommige kan dit misschien te veel van het goede zijn, maar voor mij was het juist interessant om Eleanor echt te leren kennen.

Naarmate het verhaal vordert, zien we dat Eleanors eenzaam bestaan een gedwongen keuze is. Ze heeft veel meegemaakt, maar nooit iemand gehad om erover te praten. Dit verhaal laat ons zien wat er kan gebeuren na een trauma en hoe lang het kan duren voordat je over de waarheid kan praten. Het is niet zomaar een verhaal, het is Eleanors verhaal.


220px-LordOfTheFliesBookCoverWILLIAM GOLDING: OP EEN ONBEWOOND EILAND

In Lord of the Flies belandt een groep jongens op een onbewoond eiland. Zonder volwassenen moeten zij proberen te overleven. Hoe weet je wat goede en foute keuzes zijn als niemand de regels kent?

Het boek begint met twee jongens, Ralph en ‘Piggy’, die zich realiseren dat ze er alleen voor staan na een vliegtuigongeluk. Wanneer Ralph een schelp vindt en daarop blaast, verschijnen er meer jongens aan hun zijde. Eén van hen is Jack: het hoofd van het koor waar zij allemaal toe behoren. Hij is daardoor op dit eiland eigenlijk ook hun leider. Na een stemronde kiest iedereen echter toch voor Ralph als nieuwe leider, hij heeft immers iedereen bij elkaar gebracht.

After all, we’re not savages. We’re English; and the English are the best at everything. So we’ve got to do the right things.

In het begin lijkt alles onschuldig. De jongens willen geen ruzie maken om vuur maken. De kleintjes willen lekker spelen. Er komt heus wel iemand om ze te redden. Toch weet je dat er problemen komen wanneer je twee verschillende jongens tegenover elkaar zet. Aan de ene kant is er de denker, Ralph (met Piggy aan zijn zijde), en anderzijds heb je de jager, Jack. Voor beiden bestaat er een ander antwoord op de vraag wat zij het belangrijkste vinden wanneer je je op een onbewoond eiland bevindt. Zorgen dat er constant vuur en dus rook is, zodat je uiteindelijk gered kan worden? Of jagen op varkens zodat je niet omkomt van de honger?

“As if it wasn’t a good island.”

Keuzes moet je maken

Ondanks dat de jongens zo jong zijn, moet ieder voor zich toch een keuze maken. Het is niet meer een kwestie van goed en kwaad, maar een kwestie van overleven. Of kan je toch nog een goed persoon blijven, zelfs wanneer je je best doet om te overleven? Ik denk zelf dat Piggy de juiste intentie heeft en de beste keuzes wil maken, niet Ralph of Jack.

Maybe there is a beast… maybe it’s only us.

Het monster

Maar zelfs Piggy kan niet vechten tegen het monster. De littluns (kleintjes) weten zeker dat iets engs en gevaarlijks op het eiland rondkruipt. Steeds meer verhalen doen de ronde en zelfs de biguns beginnen het te geloven. Als iedereen het erover heeft, dan moet het wel waar zijn. Of toch niet?

Psychologisch vs symbolisch

In zijn boek analyseert Golding het menselijk gedrag. Hoe reageren kinderen wanneer ze helemaal alleen op een onbewoond eiland belanden? Vaak vragen de kinderen zich af wat volwassenen zouden doen. Maar is dat wel altijd verstandig?

Veel mensen zien er symbolen in en het beste voorbeeld is de daadwerkelijke Lord of the Flies. Zelf ben ik niet in een ster in het (over)analyseren van alle symbolen. Ik houd meer van het psychologische aspect: hoe gedraag je je in het leven? Welke keuzes maak je als jij in een extreme situatie terechtkomt? Hoe kan het dat mensen onder bepaalde omstandigheden totaal anders reageren dan ze normaal zouden doen? Daarom vond ik dit een heel interessant verhaal om te lezen. Het verhaal is goed en geloofwaardig geschreven en neemt je ook nog eens mee op een psychologische ontdekkingstocht.


BROERTJE: AANGRIJPENDE FAMILIEDRAMA’S 9200000106886362

Drie mensen zijn in een afgelegen huis in Frankrijk vermoord: een oud-politicus, een oud-filmster en een onbekende vrouw. Eén hoofdverdachte: een verstandelijk gehandicapte en autistische man. En één conclusie, maar klopt deze wel?

Het boek begint met het verhaal van Amin en zijn poging om met zijn broertje te vluchten uit Syrië. Gedurende het boek vraag je je af: wat heeft Amin te maken met wat er in Zuid-Frankrijk heeft afgespeeld? In Zuid-Frankrijk zijn namelijk drie moorden gepleegd: op een Nederlandse oud-politicus, een Engelse oud-filmster en op een nog onbekende vrouw. Felix, de zoon van de oud-politicus, wordt verdacht van de moorden en zit vast op het politiebureau. Inspecteur Fillon probeert Felix aan de praat te krijgen, maar Felix reageert niet op hem. Vandaar dat Fillon de hulp inschakelt van Lotte Pradel, de zus van Felix.

“Toen mijn vader van zijn voetstuk viel, begon voor mij de victorie.” – Lotte

Lotte heeft lang geleden de banden met haar vader (vanwege zijn politieke standpunt) verbroken. Dit betekent ook dat ze haar broertje, die bij haar vader woont, niet meer zag. Nu heeft hij echter haar hulp nodig. Ze weet zeker dat Felix het niet gedaan heeft en vertrekt zo snel mogelijk naar Zuid-Frankrijk. Wanneer Felix samen met zijn zus ontsnapt uit het politiebureau, weet Lotte dat ze alles moet proberen om hem aan de praat te krijgen.

De prefect, de baas van Fillon, wil koste wat kost Felix ingerekend hebben, maar inspecteur Fillon heeft zijn bedenkingen. Felix is beresterk en hij kan woedeaanvallen krijgen, maar kan de verstandelijk gehandicapte zoon zijn eigen vader vermoord hebben? Of zit er toch meer achter dan Lotte en Fillon denken?

Ieder heeft een verhaal

We lezen het verhaal vanuit vier verschillende perspectieven: Amin de vluchteling, Lotte de cabaretière, Fillon de inspecteur en Felix de verdachte. De verhalen vallen als losse puzzelstukjes op tafel. Elke bladzijde en elk hoofdstuk krijg je weer een nieuw stukje aangereikt om de uiteindelijke puzzel in elkaar te zetten. Berg laat hiermee zien dat ieder zijn eigen verhaal heeft en soms gedwongen wordt om een bepaalde keuze te maken.

Het is een spannend boek: ik probeerde de hele tijd te raden wat er nu daadwerkelijk was gebeurd en hoe Amin in het verhaal paste. Op een gegeven moment snap je de link, maar je weet nog niet waarom. Het verhaal houdt je tot het laatste moment bezig.


51x3libtE4L._SX323_BO1,204,203,200_FAHRENHEIT 451: DYSTOPISCH EN ANGSTAANJAGEND

Het door Ray Bradbury geschreven boek staat bekend als een klassiekers, een ware must-read. Hoe ziet de wereld er namelijk uit als boeken verbannen zijn en ideeën en verbeelding taboe zijn? 

Fahrenheit 451 gaat over Guy Montag, een brandweerman wiens doel het is om boeken te verbranden. Montag leeft in een wereld waarin brand niet meer gesticht wordt door de ‘gewone’ mens, maar door de brandweermannen zelf. Men gelooft dat niemand gelukkig kan zijn met boeken. Mensen gaan te veel nadenken, te veel bedenken en dit levert alleen maar conflicten op.

“If you don’t want a man unhappy politically, don’t give him two sides to a question to worry him; give him one. Better yet, give him none.”

Het kan ook anders

Op een dag ontmoet hij zijn buurmeisje, Clarissa. Zij is anders dan de rest van de wereld. Ze houdt ervan om in de regen te lopen, ze denkt na en ze praat over alles. In het begin is het voor Montag nogal onwennig, maar toch laat hij zich beïnvloeden door haar manier van leven. Misschien is hij zelf toch niet zo gelukkig?

“And for the first time I realized that a man was behind each one of the books.”

Genoeg is genoeg

Clarissa verdwijnt abrupt uit Montags dagelijkse routine. Hierdoor begint hij steeds meer na te denken over wat hij nu eigenlijk doet en wil doen. Wanneer hij weer een huis in brand moet steken, gebeurt er iets wonderlijks en staat zijn wereld op de kop. Hij moet tegen de anti-boeken-ideologie vechten, maar hij weet niet hoe. Hij besluit om contact op te nemen met Faber, een oudere man die hij een keer in het park heeft ontmoet. Maar Montags innerlijke strijd maakt het niet makkelijker…

Interpretatie

Als boekenliefhebber is er niets ergers dan het verbranden van boeken en het verbannen van alle ideeën, avonturen en wetenschap die de boeken weergeven. Daarom grijpt het boek van Bradbury veel mensen aan. Het geeft ons een blik op een wereld die we hopen nooit te zullen meemaken. Het is een combinatie tussen technologische vooruitgangen en censuur. In mijn ogen een gevaarlijke combinatie.

Bradbury’s stijl

Met ingehouden adem heb ik dit boek gelezen. Door mijn hoofd spookte vaak de vraag ‘waarom zou men dit doen’. Helaas zijn boekverbrandingen niet verzonnen en zijn er daadwerkelijk mensen die dit hebben gedaan. Bradbury heeft hier ook zijn inspiratie uitgehaald.

Het boek leest makkelijk weg met mooie verwoordingen hier en daar. Het enige wat voor mij persoonlijk minder was: hij herhaalde vaak een woord of een zin. Voor mij haal je dan het ritme uit het boek en dat is zonde.

De ware betekenis achter Fahrenheit 451

Bradbury heeft later toegegeven dat Fahrenheit 451 niet zozeer gaat om het censureren, maar dat de televisie de interesse in lezen (met name literatuur) verwoest. Ook gaat het niet om een overheid die niet goed functioneert en haar burgers allerlei wetten oplegt, nee, de burgers doen het zelf. Zij zijn immers degene die gestopt zijn met lezen. Zo zie je maar dat iedereen elk boek anders interpreteert. Hoe heb jij Fahrenheit 451 geïnterpreteerd?


TOM HANKS: MEER DAN EEN ACTEUR book TH

Uncommon Type bevat 17 korte verhalen en is geschreven door niemand minder dan Tom Hanks. Elk verhaal heeft een terugkerend element: de typemachine. En sommige verhalen hebben zelfs terugkerende personages.

Een kort verhaal geeft minder ruimte om personages heel gedetailleerd te beschrijven of bepaalde handelingen uitgebreid te benadrukken. Toch weet Hanks de personages zo te ontwikkelen dat het net lijkt alsof je ze al jaren kent. Dit heeft wellicht te maken met de universele thema’s in het boek, zoals vriendschap, oorlog en vreemdgaan.

“Ah, the world was a mess. But it seemed a little less messy after a drink from the first open bottle.”

Het eerste verhaal, Three exhausting weeks, neemt de lezer en de hoofdpersoon mee op een ‘vermoeiend’ avontuur. Het liefst doet de hoofdpersoon het lekker rustig aan. Echter, wanneer hij en zijn goede vriendin Anna een koppel worden, besluit Anna wat leven in de brouwerij te brengen. Ze wordt beschreven als een vrouw met een sterk en autoritair karakter. Ze bepaalt graag wat de hoofdpersoon allemaal moet doen. Je zou bijna denken dat hij zich heeft ingeschreven voor de Olympische Spelen. Of het werkt tussen twee personen met twee compleet verschillende persoonlijkheden, dat is weer een andere vraag.

Deze goede vrienden komen nog twee keer terug in Uncommon Type: in het verhaal Alan Bean plus four (waarin ze de ruimte ontdekken) en Steve Wong is perfect (waarin Steve Wong extreem goed is in bowlen).

Laat je verrassen

Er zijn twee verhalen in het boek met een verrassend einde: A special weekend en Welcome to Mars. In A special weekend zijn Kenny’s ouders gescheiden en brengt hij het weekend door met zijn moeder en haar nieuwe vriend. Het is Kenny’s verjaardag en hij krijgt een wel heel bijzonder cadeau van zijn moeder…

Welcome to Mars brengt ons naar het strand Mars (niet de planeet). Hier kwam Kirk altijd als kind. Nu hij jarig is, wil hij graag weer met zijn vader surfen. Net als vroeger. Terwijl zijn vader een telefoontje verwacht, raakt Kirk gewond en moet hij op zoek gaan naar zijn vader. Maar wil hij zijn vader wel vinden?

“Kirk, as his defensive stance, pulled out book after book, reading like he was a chain-smoker with a carton of menthols.”

Go see Costas!

Vluchten blijft een belangrijk en gevoelig onderwerp. Dit zie je onder andere terug in het Go see Costas-verhaal. Hierin wordt het verhaal van een Bulgaar verteld, die jarenlang op de vlucht was in Griekenland. Hij kan eindelijk met zijn vriend naar de Verenigde Staten. Het is een lange en spannende reis, maar hij komt aan in het beloofde land. Er wordt hem geadviseerd om op zoek te gaan naar Costas. Maar hoe je dat als je het land en de taal niet goed kent? Gelukkig zijn er altijd nog vriendelijke mensen die hem helpen.

Liefde voor de typemachine

Niet alleen komt de typemachine terug in elk verhaal, ook is het hele boek geschreven op de typemachine. Dit levert een stukje authenticiteit op. Je kunt lezen dat Hanks er verstand van heeft (hij heeft zelf maar liefst 250 typemachines!).

De verhalen zijn, ondanks de authenticiteit, vrij simpel van aard. Het is moeilijk om de groei in de personages te zien. Natuurlijk is dat lastiger met een kort verhaal, maar sommige eindes kwamen vrij abrupt terwijl de verhalen juist om meer schreeuwden.

Desondanks waren het interessante verhalen om te lezen. Het boek kun je vrij snel uitlezen en alles past, ondanks dat het 17 verschillende verhalen bevat, op de een of andere manier heel goed bij elkaar. Komt dit door de terugkerende typemachine of de manier waarop Hanks de verhalen heeft neergezet?


circe-madeline-millerGRIEKSE MYTHOLOGIE, MAAR DAN ANDERS

In het tweede boek van Madeline Miller staat Circe centraal. Haar vader, Helios, is als zonnegod de machtigste onder de titanen, maar zijn dochter is anders. Circe straalt en praat niet zoals de rest.

Je begeeft je op Circes persoonlijke ontdekkingsreis naar zichzelf. Liefde, verraad, verdriet, het komt er allemaal in voor. Zelf is Circe ook geen heilige. Ook zij heeft ondenkbare dingen gedaan. Waarom is het dan zo makkelijk om haar te vergeven? Waarschijnlijk omdat ze zo menselijk overkomt en omdat je haar keuzes kunt begrijpen. De constante strijd en pijn die ze voelt, ga je zelf voelen. Als iemand al zo’n slechte start in het leven heeft gekregen, hoe kan iemand dan groeien als persoon?

“You have always been the worst of my children. Be sure not to dishonor me.”

“I have a better idea. I will do as I please, and when you count your children, leave me out.”

Circe hoort er als klein kind al niet bij. Haar eigen moeder kan niet geloven dat ze van haar bevallen is. Haar broer en zus waarderen haar niet. De andere goden vinden haar stem maar eng. Wanneer Circe erachter komt dat ze magische krachten heeft, wordt ze door Zeus verbannen naar een eiland. Helemaal alleen moet ze een nieuw leven opbouwen. Dit is echter niet makkelijk wanneer er o.a. mannen komen die denken dat ze alles kunnen maken. Gelukkig heeft ze een plan, want ondanks al het verdriet en eenzaamheid is Circe een sterke vrouw. Ze begint langzaam te bloeien tot een betere, sterkere versie van zichzelf. En dan wordt ze verliefd. De ultieme vraag: hoort ze bij de goden of hoort ze toch bij de mensen? Soms maak je keuzes in je leven en kun je niet meer terug. Zolang die keuze maar van jou is en dat je eindelijk jezelf kunt zijn.

“I cannot bear this world a moment longer.”

“Then, child, make another.”

Griekse proza

Miller heeft het verhaal van Circe op zo’n unieke, maar mooie manier weten te vertellen dat ik het boek in één dag heb uitgelezen. Uiterst gevoeligeerlijk en een tikje feministisch zijn de woorden die me te binnen schieten. De zinnen vormen al snel een beeld in je hoofd en je droomt over een wereld vol met goden en halfgoden. De verhalen van o.a. de Minotaurus en Icarus zijn er namelijk ook in verweven. Persoonlijk vond ik het stukje over Daedalus (vader van Icarus) heel interessant.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: